yürüyen adam

Bazen bir istek beni dışarı itiyor, herkesten uzağa. Müzik dinlerken yürüme isteği.

Nerede olursam olayım fark etmiyor. Bu istek; hemen kulaklığımı takıp sanki hayatımdaki son yürüyüşü yapıyormuşçasına yürümemi sağlıyor.

İşte o yürüme anlarında kafamda tonlarca düşünce beliriyor. Bu düşünceleri buraya yazmayacağım. Çünkü onlar bana has düşünceler, benimle ölüme gidecek düşünceler.

O düşüncelerin arasında kendimi görüyorum ama bu fiziksel bir form değil. Hatta fiziksellikle uzaktan yakından alakası yok. Ben orada tamamen özgürüm ve yalnızım. Hayallerim, isteklerim, yaptıklarım, yapacaklarım… Her şeyimle oradayım. Daha ruhani bir şey gibi. O dünya beni bekliyor biliyorum, inanıyorum… Belki de bu yüzden; oraya ulaşmak için yürüyorum.

Hikayenin Yazarı: nazo
Yazar Hakkında: Öyle işte...

Hikaye Hakkında Yorumlar