Gabriel Garcia marquez'in uzun öyküsüdür. Beklemek cehennemdir demiş Shakespeare. Neyi beklediğinizin çok da bir önemi yok aslında. Beklenen şey her ne olursa olsun gelmedikçe, kavuşulamadıkça acı veren bir cehenneme dönüşüyor. Hikaye boyunca, insan bu kadar acı çekerken aynı zamanda nasıl oluyor da bu kadar umutlu olabiliyor sorusu dönüp durdu kafamda. Yılmadan herşeye rağmen yıkılmadan beklemek. İnsanı gelmeyene bağladığı umut ayakta tutuyor belki de...